Relacja/Integracja część 3 Splątanie kwantowe

Wyobraź sobie, chociaż przez chwilę jak wszystko się ze sobą łączy i jak z siebie wynika

Poczuj to, tak głęboko jak tylko potrafisz. Nawet to co się nawzajem odpycha jest ze sobą połączone funkcją odpychania.

Popatrz na ile sposobów jesteś połączona/y z bliskimi ci osobami, nawet wtedy kiedy nie są blisko ciebie fizycznie. I teraz wyobraź sobie, że dzieje się tak w wielu wymiarach jednocześnie.

Może to perspektywa, którą niełatwo jest ci przyjąć, spróbuj jednak.

Może czułaś kiedyś tak wszechogarniające połączenie z kimś, że trudno było ci wchodzić w bliższy kontakt z innymi osobami. Może czułeś niewytłumaczalne przyciąganie do kogoś kogo pierwszy raz spotkałeś.

 

 

Może to dlatego, że spotykacie się ciągle i ciągle od nowa chociaż wasza historia nigdy się nie kończy . Ewoluuje. Zmienia formę, wy zmieniacie formy i stale się przenikacie. Bez końca. Dla przykładu, niektórym osobom związek monogamiczny wydaje się być czymś naturalnym, organicznym.

Może wynika to z ich maksymalnego splątania, które uniemożliwia im splątanie się z kimkolwiek innym. Albo, pomimo prób nie potrafisz się z nikim związać na dłużej . Może to dlatego, że osoby, z którymi jesteś połączona/y żyją w dużym oddaleniu fizycznym od ciebie i w tym czasie i przestrzeni nie spotkaliście się jeszcze. Ale przecież czujesz, jeśli tylko sobie na to pozwolisz, że nie jesteś sam/a. Wyobraź sobie nawet, jeśli nie jest to dla ciebie łatwe, że wszystko się ze sobą łączy i z sobie nawzajem wynika.

 

                                                                        miłości żyć

                                                                        moich

                                                                        na każdej

                                                                        linii czasu

                                                                        w każdym

                                                                        wymiarze

                                                                       trzymasz mnie

                                                                       za rękę

                                                                       twojego serca

                                                                       biciem

                                                                       w moich uszach

                                                                       w ustach dotykasz mojego

                                                                       języka

                                                                       powietrzem twojego

                                                                       oddechu

                                                                       moimi biodrami

                                                                       tańczę cię

                                                                       mokrymi stopami

                                                                       w twoim oceanie

                                                                       miłości żyć

                                                                       moich nosiłam cię

                                                                       w sobie

                                                                       niezliczoną ilość

                                                                       razy rodziłeś się

                                                                       ze mnie

                                                                       do światów

                                                                       do fal

                                                                       i z każdym

                                                                       przypływem

                                                                       wracasz do

                                                                       wnętrza mojego serca

 

Tekst i Grafika – Dagny Agasz

Splątanie się nie oznacza po prostu splecenia się z innym, jak w przypadku łączenia oddzielnych bytów, ale brak niezależnej, samowystarczalnej egzystencji.

Istnienie nie jest sprawą indywidualną. Osoby nie preegzystują przed połączeniem się; raczej jednostki wyłaniają się przez i jako część ich uwikłanych powiązań wewnętrznych. Co nie znaczy, że pojawienie się dzieje się raz na zawsze, jako wydarzenie lub proces zachodzący zgodnie z zewnętrzną miarą przestrzeni i czasu, ale raczej, że czas i przestrzeń, podobnie jak materia i znaczenie, powstają, są wielokrotnie odtwarzane na nowo przez każde połączenie, uniemożliwiając w absolutnym sensie rozróżnienie między stworzeniem a odnowieniem, początkiem i powrotem, ciągłością i nieciągłością tu i tam, przeszłością i przyszłością.

Karen Barad, tłumaczenie Dagny Agasz